Si Treasury Secretary Scott Bessent, na dati nang trader sa hedge fund at sobrang sanay pagdating sa currency at bonds, ngayon ang parang “crisis manager” ni Trump pagdating sa global markets. Siya ang mabilis na nakapansin sa matinding pagbagsak ng bonds sa Japan at ginamit ito para i-frame ang istorya para hindi masisi ang White House tungkol sa agresibo nilang galawan sa Greenland.
Pinapakita ng galawan ni Bessent kung paano niya ginagamit ang dalawang pinakamalaking US allies sa Asia sa magkaibang paraan — ginagamit niya yung isa para matanggap ang sisi, at yung isa naman para makuha ang investments.
Hedge Fund Pro Napansin ang Matinding Galaw sa Japan—Umabot ng “6 Standard Deviation”
Sa isang interview noong January 20, tinuro ni Bessent ang sobrang volatility sa bond market ng Japan bilang dahilan ng gulo ngayon sa global markets.
“Para sa’kin, sobrang hirap paghiwalayin ang market reaction sa mga nangyayari mismo sa loob ng Japan,” sabi ni Bessent. “Sa past two days, gumalaw nang matindi ang bond market nila — parang anim na standard deviation ang galaw. Equivalent ito sa parang 50 basis points na galaw sa US 10-year.”
Sobrang totoo ang analysis niya. Umakyat sa lagpas 4% ang 40-year government bond yield ng Japan, na first time nangyari mula nang ilabas ito noong 2007. Yung 10-year yield naman umabot na sa level na hindi nakita mula 1999. Lalo pang lumala ang pagbagsak matapos i-announce ni Prime Minister Sanae Takaichi na magkakaroon ng snap election sa February 8, tapos may balak din tanggalin ang 8% sales tax sa food ng dalawang taon — dahilan para lalong kabahan ang investors dahil sa sobrang taas ng debt-to-GDP ratio ng Japan (umaabot ng 200%) at pataas na yields.
Nilinaw rin ni Bessent na ine-expect niya na gagalaw na ang mga Japanese authorities. “Nakikipag-ugnayan ako sa mga economic counterpart ko sa Japan at sigurado akong magsisimula na silang magpahayag ng mga pananalita na magpapakalma sa market,” sabi niya.
Nag-deliver ang Tokyo, Markets Nagka-stabilize
Mukhang sakto ang hula niya dahil sumagot agad si Japanese Finance Minister Satsuki Katayama sa World Economic Forum sa Davos nitong Tuesday.
Nangako si Katayama na kayang bawasan ng Japan ang debt-to-GDP ratio nila gamit ang “wise spending” at mga “strategic fiscal measures” para mapalakas ang potential growth. “Magbibigay ito ng sustainability para sa public finances at siguradong magkakaroon ng tiwala ang markets,” sabi niya.
Mabilis din ang response ng market. Bumaba ang JGB yields sa lahat ng maturities noong January 21, kung saan pinakamatindi ang bagsak ng 20-year bond na umabot sa 12.1 basis points. Yung 40-year yield naman bumaba din to 4.15% galing sa mataas na above 4.2%.
Dito pinakita ni Bessent na effective ang approach niya: hanapin kung saan naiipit ang market, sabihin na dapat may statement galing sa officials, at hayaan na ang Japan mismo ang gumawa ng mabibigat na hakbang para sa market.
Sakto ang Timing: Pampalipas-Issue sa Greenland na Gulo
Pero, may dalawang epekto ang framing ni Bessent. Dahil pinapasa niya ang sisi sa volatility ng market sa gulong ng bonds ng Japan, napapalayo rin niya ang attention sa nag-iinit na usapan ng Trump administration at European allies tungkol sa Greenland.
“Sa tingin ko, yung nangyari sa Japan — na anim na standard deviation ang galaw sa market nila — at natapos na yun bago pa lumabas ang anumang balita tungkol sa Greenland,” paliwanag ni Bessent.
Noong week na yun, nagbanta si President Trump ng 10% tariffs laban sa walong European countries — Denmark, Norway, Sweden, France, Germany, United Kingdom, Netherlands, at Finland — dahil sa pagtutol nila sa plano ng US na bilhin ang Greenland. Gumanti agad ang mga leaders ng Europe at nagrelease ng joint statement na kontra sa threats, tapos nag-boycott din yung Danish officials sa Davos.
Sa pag-focus niya sa Japan bilang sanhi ng market stress, nagawa ni Bessent na maprotektahan muna ang White House sa matinding pagtingin ng market tungkol sa malupit na diplomacy ng Trump.
Korea: Kita Mo ang Matinding Kaibahan
Iba rin ang approach ni Bessent pagdating sa South Korea, kahit parehong malaki ang investment commitment ng dalawang bansa sa US. Japan pumayag sa $550 billion investment deal — mas malaki ito kaysa sa $350 billion ng Korea. Pero habang laging naiipit ang Japan, si South Korea naman ay nakakakuha ng verbal na suporta.
Noong January 15, nagbigay ng bihirang suporta si Bessent sa Korean won, na halos umabot sa 17-year low kontra sa dollar. Ayon sa US Treasury Department, binigyang-diin ni Bessent na “di dapat pinapabayaan maging sobrang volatile ang foreign exchange market” at sinabi niyang hindi tumutugma ang pagbagsak ng won sa lakas ng ekonomiya ng Korea.
Nag-react naman agad yung won, at from mga 1,477 nag-strengthen papuntang 1,462 per dollar sa mga sumunod na araw matapos magsalita si Bessent. Pero sandali lang ang rally — pagdating ng January 21, bumalik din at humina uli sa 1,478, kaya halos nabura lahat ng gains.
Pinapakita dito na hindi lang talaga tungkol sa investment dollars ang galawan ni Bessent. Yung nangyaring gulo sa bond market ng Japan ay swak na scapegoat para sa global volatility at nakatulong iwasan ang Greenland issue. Si Korea, wala masyadong ganoong potential na pakinabang, kaya verbal support lang ang binigay.
Pampihirang Diskarte ng mga Hedge Fund
Kabisado na talaga ni Bessent ang Japan. Noong 2013, habang nagse-serve siya bilang chief investment officer ng Soros Fund Management, kumita siya ng $1.2 billion sa loob ng tatlong buwan lang sa pagtaya laban sa yen. Pagkalipas ng sampung taon, ginagamit niya ngayon ang experience na ‘yan — hindi para pagkakitaan ang paghihirap ng Tokyo, kundi gamitin ito bilang political shield.
Sa Japan, nakita niya ang tunay na pinagmulan ng gulo sa market, tapos ginamit niya ito bilang policy tool at bilang panangga kay Trump. Sa Korea naman, puro verbal support ang approach para protektahan ang malaking investment, habang sa Europe, harap-harapan talaga ang banatan ng administration.
Ibang-iba na ang approach ngayon kumpara sa old school na style ng Treasury na hindi nagko-comment sa specific na exchange rates. Instead, parang country-by-country playbook na ang binabato ni Bessent kung saan pini-fine tune niya kung kailan maglalagay ng pressure o suporta depende sa strategic na interes ng US.
Nakadepende pa rin kung tatagal talaga ang strategy na ‘to sa mga bagay na wala na sa control ni Bessent—tulad ng kung gaganda nga ba ang fiscal direction ng Japan, o kung maikokonekta ng market ang Trump trade threats sa mas malawak na financial instability.
Sa ngayon, parang nabigyan muna ng breathing room ng dating macro trader ang admin, gamit ang bond crisis sa Tokyo pambato habang pinapakalma rin ang Seoul. Classic na hedge fund risk management to: ihiwalay mo yung mga bagay na kaya mong kontrolin, tapos kung may magkamali, may ibang puwedeng sisihin.
